| Diagnoza |
|
Stan tarczycy, a więc jej budowę i czynność hormonalną należy ocenić przede wszystkim badaniem lekarskim (ocena kliniczna). W dalszej kolejności wyniki oceny klinicznej wymagają potwierdzenia przy pomocy obiektywnych badań laboratoryjnych i&nbsobrazowych. Budowę i wielkość tarczycy precyzyjnie określa badanie USG (ultrasonografia), a czynność hormonalną poziom hormonów TSH, T4 i T3 i ich pochodnych we krwi. W niektórych przypadkach wykonywane są inne badania dodatkowe, tj.: W rzadkich przypadkach zjawiska ucisku i nieprawidłowego położenia tarczycy bada się przy użyciu tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego.Scyntygrafia tarczycy, obrazująca charakter gromadzenia jodu lub niektórych pierwiastków promieniotwórczych przez tarczycę (131I, 99Tc), badanie radiologiczne klatki piersiowej i szyi oceniające stopień ucisku tchawicy i przełyku przez powiększony gruczoł tarczowy lub ewentualną ekspansję tarczycy w głąb klatki piersiowej – tzw. wole zamostkowe. W ocenie stężenia hormonów tarczycy krążących we krwi posługujemy się obecnie badaniem tzw. frakcji wolnej, niezwiązanej z białkami transportującymi. fT4 (free-T4) i fT3 (free-T3).
Wartości oznaczanych hormonów mogą się nieznacznie różnić w zależności od laboratorium dokonującego oceny. Każde laboratorium posiada ustalone zakresy stężeń, uznawane za wartości prawidłowe. |
